"Τις Μέρες που Έμεινα Σπίτι" , από τη θεατρολόγο του Σχολείου Βίκυ Θεολόγη

Οι παράγραφοι που ακολουθούν, την εικόνα του video προέρχονται από τις οδηγίες του Παιδαγωγικού Ιστιτούτου, καταργημένου θεσμού σήμερα και αφορούν το μάθημα της θεατρικής Αγωγής, που ολοένα υποβαθμίζεται. Ήδη έχει αφαιρεθεί από τις τάξεις Πέμπτη και Έκτη των δημοτικών σχολείων, ενώ φέτος δεν προσλήφθηκαν οι απαιτούμενοι θετρολόγοι για όλα τα δημοτικά της χώρας, ούτε και εικαστικοί για το μάθημα των καλλιτεχνικών, όπως συνέβη στο δικό μας σχολείο. 

Η ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών, ως εκπαιδευτικός στόχος, αν και είναι σαφέστατα διατυπωμένος στα Αναλυτικά προγράμματα σπουδών-επίσημα "χαρτιά"-αποτελεί το ζητούμενο για πολλές σχολικές μονάδας της χώρας...

Το video είναι μια συλλογική εργασία της Βίκυς Θεολόγη με μαθητές και μαθήτριες των τριών δημοτικών, όπου διδάσκει το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής, μεταξύ των οποίων και το 3ο Δημοτικό Σχολείο Ιαλυσού. Και μας άρεσε πολύ πολύ!                          


                                      

...
"Ο ρόλος του Θεάτρου μπορεί να είναι πραγματικά καθοριστικός, αφού μαθαίνει στο παιδί και το νέο να εκφράζεται, να επικοινωνεί, να παρατηρεί, να αναλύει, να αντιλαμβάνεται τα αποτελέσματα και τα αίτια τους, αλλά και τις διαδρομές που οδηγούν από το ένα στο άλλο".
...

"Παιδαγωγικό μέσο έκφρασης και γνώσης, επικοινωνίας και αίσθησης, το Θέατρο αφορά πολλαπλά αντικείμενα και συσχετισμούς δυνάμεων στο σχολείο: την προφορική γλώσσα, τη χρήση του χώρου, τη δημιουργική γλώσσα του σώματος, τη σχέση με τα κείμενα, την πρωτότυπη συγγραφή, αλλά και το ρόλο της εφευρετικότητας, της φαντασίας, καθώς και της ενεργοποίησης του μαθητή (ατομικά και συλλογικά, μέσα στην ομάδα).
Το παιδί και ο νέος μέσα από τη διαδικασία της Θεατρικής Παιδείας καλλιεργεί τις φυσικές, διανοητικές και ψυχικές του ικανότητες. Με τη δύναμη της φαντασίας και την ελευθερία των συναισθημάτων φθάνει να κατασκευάσει το δικό του κόσμο μεταμορφώνοντας το πραγματικό σε μαγικό. Η συναισθηματική του ζωή αποκτά οντότητα και αυτονομία, ενώ παράλληλα η αίσθηση της προσωπικής δημιουργίας μέσα στην ομάδα οπλίζει το νεαρό μαθητή με πίστη στον εαυτό του, αυτογνωσία και επικοινωνιακή δύναμη.
Μαθαίνει να σέβεται τους κανόνες της ομάδας, να συνθέτει μέσα από το διάλογο, αποδεσμεύοντας εγωισμούς και άλλες αδυναμίες. Το σημαντικότερο: δεν χρειάζεται πια ο φόβος για να πεισθεί, η μάθηση συνδέεται με την ελευθερία έκφρασης και την πολυφωνία.